پیش از گوگل، یاهو و حتی اپل، و قبل از اینکه کلیشه‌های دره سیلیکون مثل لباس‌های غیررسمی، اسکیت‌بورد سواری در راهروها و خلاقیت‌های لجام‌گسیخته رایج شود، یک شرکت مظهر سبک زندگی و تجارت اقتصاد دیجیتال بود: شرکتی که از دل «عصر آکواریوس» بیرون آمد، «آتاری» بود. داستان آتاری دو‌سوم متعلق به «نولان بوشنل»، بنیان‌گذار و رویاپرداز آن است و یک‌سوم دیگر، داستان اولین و شاید بزرگ‌ترین رونق و سقوط اقتصاد جدید، حدود ۲۰ سال پیش از آنکه اصلاً اقتصاد جدیدی وجود داشته باشد. آتاری خیلی قبل از انقلاب کامپیوترهای شخصی نشان داد که فناوری جذاب است و با چیزی که هنوز هم جذابیت دارد، یعنی بازی‌های ویدئویی، با مخاطبان رو به رشد ارتباط برقرار کرد. آتاری به معنای واقعی کلمه دنیای دیجیتال را وارد آگاهی توده مردم کرد.

مستندی از محصولات اصلی ایکس‌باکس که سقوط شرکت آتاری را از دریچه‌ی یکی از بزرگ‌ترین معماهای تمام دوران، موسوم به «دفن بزرگ بازی‌های ویدئویی در سال ۱۹۸۳» روایت می‌کند. شایعات حاکی از آن است که میلیون‌ها کارتریج مرجوعی و فروش‌نرفته‌ی بازی E.T. در بیابان دفن شده‌اند، اما واقعاً در آنجا چه اتفاقی افتاده است؟